چراغ نفت ستاره برای ورزش نمی سوزد

صنعت جنوب: هر چند مدیران این ابر پالایشگاه خصوصی بودن نفت ستاره را یکی از مهمترین عوامل عدم حضور و فعالیت در ورزش می دانند اما این تنها یک بهانه برای عدم روش شدن چراغ این صنعت برای ورزش هرمزگان است که هیچ عقل سلیمی را اقناع نمی کند.
گر چه درآمد چندین هزار میلیاردی نفت ستاره در یک سال برکسی پوشیده نیست و سهامداران آن از این سود سرشار منتفع می شوند اما طبق قانون این ابرپالایشگاه موظف است درصدی از سود شرکت را در مسئولیت های اجتماعی هزینه کند که ورزش بعنوان شاخص ترین آنها می باشد اما از زمان شکل گیری این پالایشگاه تاکنون ریالی در حوزه ورزش حرفه ای و حتی آماتور هزینه نکرده است تا به راحتی از مهمترین وظیفه خود شانه خالی نماید.
مهمتر از همه این موارد آنجاست که هیچ یک از مدیران، نمایندگان و مسئولین استان تاکنون موفق به وادار کردن نفت ستاره جهت تیمداری حرفه ای و فعالیت در ورزش نشده اند و سهم جوانان استان ذرات معلق و بیماری زایی است که روزانه به ریه های آنان هدیه می شود. حال که تیم های حرفه ای ورزش استان در بدترین شرایط ممکن قرار دارند و نیاز به هزینه های تیمداری دارند ضرورت ایجاب می کند که نفت ستاره هم مثل فولاد هرمزگان حمایت خود را از جوانان این استان رسما اعلام و حمایت نماید.
با وجود اینکه نفت ستاره سهم 42 درصدی از تامین بنزین کشور را به خود اختصاص داده است اما سهم صفردرصدی در ورزش استان دارد تا نشان دهد که چراغ این ابر پالایشگاه برای ورزش هرمزگان نمی سوزد و جوانان این استان تنها بازنده های واقعی این عدم حمایت می باشند. کمیسیون اروچا تعریف خود را از مسئولیت های اجتماعی شرکت ها چنین ارائه می دهد: مسئولیت اجتماعی شرکت مفهومی است که به موجب آن شرکت ها دغدغه های زیست محیطی و اجتماعی را در عملکرد های کسب و کارشان و در تعامل خود با ذینفعان به صورت داوطلبانه ادغام می کنند.
تهدیدهای سلامت عمومی دارای اثر جدی برجامعه است و می تواند در توسعه آن اختلال ایجاد کند، فعالیت ها و پروژه های شرکت ها ممکن است از عوامل مهم این تهدیدها باشد، مسئولیت اجتماعی شرکتی ایجاد می کند همه شرکت های بزرگ و کوچک به حق سلامت احترام بگذارند و ورزش یکی از مهمترین شاخص های سلامت جامعه می باشد که شرکت ها موظف به حمایت از آن و هزینه در این مسیر می باشند. اما سهم نفت ستاره در این حوزه و با توجه به نیاز مهم استان صفر بوده که این آمار اصلا نمی تواند برای بزرگترین پالایشگاه میعانات گازی جهان زیبنده باشد. در حالی که این پالایشگاه حداقل باید 3 تیم در لیگ حرفه ای کشور ساپورت کند تا با توجه به اثرات مخرب زیست محیطی، کمکی هرچند اندک به شاخص های سلامت جامعه و ایجاد شور و نشاط اجتماعی کند.
حال این سوال مطرح می شود که نفت ستاره خلیج فارس تا چه زمانی حاضر به عدم پذیرش و حمایت از ورزش حرفه ای و قهرمانی می شود؟ آیا چراغ نفت ستاره برای ورزش روشن خواهد شد؟ آیا طلسم چندین ساله عدم ورود این ابر پالایشگاه به حمایت از ورزش حرفه ای شکسته خواهد شد؟
و سوالات دیگری که مدیران این ابرپالایشگاه باید پاسخگو باشند.